"The Ten Necessary and Ten Unnecessary Things" by Lord Gampopa

དང་པོ་སྐྱེ་འཆིས་འཇིགས་པའི་དད་པ་གཤའ་མ་ཤ་བ་བཙོན་དོང་ནས་འབྲོས་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། །

First, like a deer fleeing from a pitfall, one needs true faith that fears both birth and death.

བར་དུ་ཤི་ཡང་མི་འགྱོད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཞིང་པས་སོ་ནམ་རེམ་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། །

Then, like a farmer tending to their harvest, one needs diligence so that even death does not bring feelings of regret.

ཐ་མར་འཆི་རྒྱུ་མེད་པའི་བློ་བདེ་བ་བྱ་བ་རླབས་ཅན་ཟིན་པའི་སྐྱེས་བུ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། །

Finally, like a person having completed a great undertaking, one needs an undying ease of mind.

དང་པོ་ལོང་མེད་དུ་ཤེས་པ་སྐྱེས་བུའི་གནད་ལ་མདའ་ཕོག་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། །

First, like a person being struck in a vital area by an arrow, one needs to understand that time is of the essence.

བར་དུ་ཡེངས་མེད་དུ་སྒོམ་པ་བུ་གཅིག་པུ་ཤི་བའི་མ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། །

Then, like a mother whose only child has died, one needs to meditate without distraction.

ཐ་མར་བྱར་མེད་དུ་ཤེས་པ་ཕྱུགས་མ་དགྲས་དེད་པའི་ཤེ་མ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། །

Finally, like a herder whose livestock have been led away by their foe, one needs to know that there is nothing to do.
དང་པོ་ཆོས་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པ་ལྟོགས་པ་ཁ་ཟས་བཟང་པོ་དང་འཕྲད་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། །

First, like a starving person coming across a delightful meal, one needs to have given rise to certainty in the dharma.

བར་དུ་རང་སེམས་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པ་གྱད་ཀྱི་ནོར་རྙེད་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། །

Then, like someone who has found a rich man's wealth, one needs to have given rise to certainty regarding one’s mind.

ཐ་མ་གཉིས་མེད་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པ་ཟོག་པོ་རྫུན་ཕུག་རྡིབ་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། །

Finally, like someone who has exposed the lies of a fraud, one needs to have given rise to certainty regarding non-duality.

དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཁོ་ཐག་ཆོད་པ་གཟིངས་ནས་འཕུར་བའི་བྱ་རོག་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། །

Like a raven launching itself from a ship and soaring, one needs to have completely cut all doubts regarding reality .

དེ་ནི་དགོས་པའི་ཆོས་བཅུ་ཡིན་ནོ། །

There are the ten necessary things.

སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་རྟོགས་ན་ཐོས་བསམ་བྱ་མི་དགོས། །

If one has realized the nature of mind as empty, then there’s no need for things to study and contemplate upon.

རིག་པ་དྲི་མེད་དུ་ཤེས་ན་སྡིག་པ་སྦྱང་མི་དགོས། །

If one has realized awareness as stainless, then there’s no need to purify misdeeds.

རྣལ་མའི་ལམ་ལ་གནས་ན་ཚོགས་བསག་མི་དགོས། །

If one remains on the path of the natural state, then there’s no need to make accumulations [of merit and wisdom].

གཉུག་མའི་ངང་ལ་སྐྱོང་ན་ཐབས་ལམ་སྒོམ་མི་དགོས། །

If one maintains oneself in the innate state, then there’s no need to cultivate the path of means.

རྣམ་རྟོག་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤེས་ན་མི་རྟོག་པ་སྒོམ་མི་དགོས། །

If one realizes conceptuality as the dharmata, then there’s no need to cultivate non-conceptuality.

ཉོན་མོངས་རྩ་བྲལ་དུ་ཤེས་ན་གཉེན་པོ་བསྟེན་མི་དགོས། །

If one realizes the baseless nature of the afflictions, then there’s no need to apply their antidotes.

སྣང་གྲགས་སྒྱུ་མར་ཤེས་ན་དགག་སྒྲུབ་བྱ་མི་དགོས། །

If one realizes appearances and sounds as illusion, then there’s no need for things to be denied or affirmed.
སྡུག་བསྔལ་དངོས་གྲུབ་ཏུ་ཤེས་ན་བདེ་བ་བཙལ་མི་དགོས། །

If one realizes suffering as siddhi, then there’s no need to search for happiness.

རང་སེམས་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་ན་འཕོ་བ་བྱ་མི་དགོས། །

If one realizes one’s mind as unborn then there’s no need to practice transference [of consciousness at death].

གང་ཡང་གཞན་དོན་དུ་བྱས་ན་རང་དོན་སྒྲུབ་མི་དགོས། །

If one does everything for the benefit of others, then there’s no need to accomplish one’s own benefit.

དེ་ནི་མི་དགོས་པའི་ཆོས་བཅུ་ཡིན་ནོ། །

These are the ten unnecessary things.

******************************************
ལམ་མཆོག་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བ་བ་ནས།།
From “A Precious Garland of the Supreme Path”
ཆོས་རྗེ་སྒམ་པོ་པས་མཛད།།
By Jé Gampopa


Gampopa said: "In the future, individuals who have devotion towards me and think that they won't be able to meet me, I request all of them to read the texts I have composed such as the "Precious Garland of the Supreme Path" and the "Precious Ornament of Liberation." There's no difference between that and meeting me in person."

རྗེ་སྒམ་པོ་པའི་ཞལ་ནས། མ་འོངས་པའི་གང་ཟག་བདག་ལ་མོས་ཤིང། བདག་དང་མ་འཕྲད་སྙམ་པ་ཀུན་ཀྱང། ཁོ་བོས་བརྩམས་པའི་ལམ་མཆོག་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་དང། ཐར་པ་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་གཟིགས་པར་ཞུ། ང་དང་མངོན་སུམ་དུ་འཕྲད་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཡོད། ཅེས་གསུངས་སོ། 

"The Ten Points of Confusion for Dharma Practitioners" by Lord Gampopa

དམ་པའི་ཆོས་ཚུལ་བཞིན་སྒྲུབ་པའི་བླ་མ་ལ་མི་བསྟེན་པར་ཟོག་པོ་ཁ་བཤད་མཁན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། །

To not rely on a guru who has correctly practiced the sacred dharma and instead follow a charlatan skilled in hollow rhetoric is a great delusion.

གྲུབ་ཐོབ་སྙན་བརྒྱུད་ཀྱི་གདམས་ངག་མི་འཚོལ་བར་དོན་མེད་ཀྱི་རིག་པའི་ཆོས་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། །

To persist in pointless teachings on intellectual reasoning without seeking an accomplished master’s instructions from the oral lineage is a great delusion.

སྣང་བ་འཕྲལ་ཤར་ལ་མི་ཚེ་ཅི་ཕྱིད་མི་བྱེད་པར་གཏན་དུ་སྡོད་རྩིས་ཀྱི་ཤོམ་ར་རྒྱའོ་ཆེ་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། །

To make extensive plans expecting to remain forever without focusing on just sustaining oneself according to your present circumstances is a great delusion.

རང་གཅིག་པུར་ཆོས་ཀྱི་དོན་ལ་མི་སེམས་པར་འཁོར་མང་གི་ནང་ན་ཆོས་བཤད་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། །

To explain the dharma to many of those around you without thinking about the meaning of the teaching as applied to just yourself is a great delusion.

ལོངས་སྤྱོད་ཁ་ལྷག་མཆོད་སྦྱིན་དུ་མི་གཏོང་བར་སེར་སྣ་གཡོ་སྒྱུས་ནོར་རྫས་གསོག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། །

To gather wealth through deceit and stinginess without making offerings or being generous with whatever is in surplus is a great delusion.

དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་ཚུལ་བཞིན་མི་སྲུང་བར་སྒོ་གསུམ་བག་མེད་འཆལ་བར་གཏོང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། །

To lose control of one’s three doors [of body, speech, and mind] to carelessness without correctly guarding one’s samaya vows is a great delusion.

གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་གོམས་འདྲིས་མི་བྱེད་པར་མི་ཚེ་དོན་ཆུང་གི་བྱ་བྱེད་ཕར་རེ་ཚུར་རེ་ལ་ཟད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། །

To exhaust one’s life doing this and that, performing activities of little benefit without working to accustom oneself to the realization of how things are is a great delusion.

འཁྲུལ་བ་ལངས་ཅན་གྱི་རང་རྒྱུད་མི་ཐུལ་བར་དམུ་རྒོད་བྱིས་པའི་གཞན་རྒྱུད་འདུལ་བ་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། །

To try to tame the minds of other unruly childish beings without having tamed your own confused mind is a great delusion.

རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་ཉམས་མྱོང་མི་སྐྱོང་བར་ཚེ་འདིའི་ཆེ་ཐབས་སྐྱོང་བ་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། །

To foster a sense of glorification towards this life without nurturing spiritual experience to arise in your mind is a great delusion.

ད་རེས་རྟེན་འབྲེལ་འཛོམས་པའི་ཐོག་ལ་བརྩོན་འགྲུས་མི་རྩོམ་པར་ལེ་ལོ་སྙོམས་ལས་ལ་དགའ་བ་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། །

To revel in sloth and laziness without cultivating diligence now that auspicious conditions have come together is a great delusion.

དེ་ནི་ཆོས་པའི་འཁྲུལ་ས་བཅུ་ཡིན་ནོ། །

These are the ten points of confusion for dharma practitioners.

******************************************
ལམ་མཆོག་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བ་བ་ནས།།
From “A Precious Garland of the Supreme Path”
ཆོས་རྗེ་སྒམ་པོ་པས་མཛད།།
By Jé Gampopa


Gampopa said: "In the future, individuals who have devotion towards me and think that they won't be able to meet me, I request all of them to read the texts I have composed such as the "Precious Garland of the Supreme Path" and the "Precious Ornament of Liberation." There's no difference between that and meeting me in person."

རྗེ་སྒམ་པོ་པའི་ཞལ་ནས། མ་འོངས་པའི་གང་ཟག་བདག་ལ་མོས་ཤིང། བདག་དང་མ་འཕྲད་སྙམ་པ་ཀུན་ཀྱང། ཁོ་བོས་བརྩམས་པའི་ལམ་མཆོག་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་དང། ཐར་པ་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་གཟིགས་པར་ཞུ། ང་དང་མངོན་སུམ་དུ་འཕྲད་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཡོད། ཅེས་གསུངས་སོ།  

"The Ten Kinds of Self-Inflicted Pain" by Lord Gampopa

བཟའ་མི་མེད་པའི་ཁྱིམ་ཐབ་བྱེད་པ་དེ་གླེན་པས་བཙན་དུག་ཟོས་པ་དང་འདྲ་སྟེ་རང་སྡུག་རང་གིས་ཉོས་པ་ཡིན། །

To live as a householder without any family is like a fool eating deadly poison; it is a pain that one inflicts upon oneself.

ཆོས་མེད་སྡིག་པ་བྱེད་པ་དེ་སྨྱོན་པ་གཡང་ལ་མཆོང་བ་དང་འདྲ་སྟེ་རང་སྡུག་རང་གིས་བྱས་པ་ཡིན། །

To perform negative non-spiritual actions is like a madman leaping into the abyss; it is a pain that one inflicts upon oneself.

གཞན་ལ་ཟོལ་ཟོག་བྱེད་པ་དེ་དུག་ཅན་གྱི་ཁ་ཟས་འདྲེན་པ་དང་འདྲ་སྟེ་རང་སྡུག་རང་གིས་བྱས་པ་ཡིན། །

To deceive others is like serving poisoned food; it is a pain that one inflicts upon oneself.

ཀླད་ཆུང་མི་དཔོན་བྱེད་པ་དེ་རྒན་མོས་ཕྱུགས་ལུག་སྐྱོང་བ་དང་འདྲ་སྟེ་རང་སྡུག་རང་གིས་བྱས་པ་ཡིན། །

For those of lesser intelligence to act as leaders of men is like an elderly woman looking after cows and sheep; it is a pain that one inflicts upon oneself.

ལྷག་བསམ་གྱིས་གཞན་དོན་ལ་མི་བརྩོན་པར་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱིས་རང་དོན་ལ་བརྩོན་པ་ནི་ལོང་བ་བྱང་ཐང་ལ་འཁོར་བ་དང་འདྲ་སྟེ་རང་སྡུག་རང་གིས་བྱས་པ་ཡིན། །

To strive for your own benefit by means of the eight worldly concerns without striving for the benefit of others with an altruistic motivation is like a blind man wandering around the plains; it is a pain that one inflicts upon oneself.

མི་འགྲུབ་པའི་བྱ་བ་ཚན་པོ་ཆེ་ལ་འཇུག་པ་ནི་ཉམ་ཆུང་ཁུར་ཆེན་པོ་འཁུར་བ་དང་འདྲ་སྟེ་རང་སྡུག་རང་གིས་བྱས་པ་ཡིན། །

To engage in many activities that cannot be accomplished is like an enfeebled person trying to carry a great load; it is a pain that one inflicts upon oneself.

ང་རྒྱལ་གྱིས་བླ་མ་དམ་པ་དང་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དེ་དབང་པོ་ཆེའི་འདུན་མ་སྟོར་བ་དང་འདྲ་སྟེ་རང་སྡུག་རང་གིས་བྱས་པ་ཡིན། །

To scorn the word of the Buddha and of the sublime guru out of pride is like ignoring the counsel of a great lord; it is a pain that one inflicts upon oneself.

ཉམས་ལེན་བཤོལ་ནས་མི་ནག་གི་གྲོང་ལ་འགྲིམ་པ་དེ་རི་དྭགས་ཀླུང་དུ་བབ་པ་དང་འདྲ་སྟེ་རང་སྡུག་རང་གིས་བྱས་པ་ཡིན། །

To postpone spiritual practice and wander about the residences of lay folk is like a forest creature falling into a river; it is a pain that one inflicts upon oneself.

གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་མི་སྐྱོང་བར་འདུ་འཛིའི་སྤྲོས་པས་གཡེང་བར་བྱེད་པ་དེ་མཁའ་ལྡིང་གཤོག་པ་ཆག་པ་དང་འདྲ་སྟེ་རང་སྡུག་རང་གིས་བྱས་པ་ཡིན། །

To distract oneself with the complexities of busyness without maintaining the natural state of primordial wisdom is like the breaking of a garuda’s wings; it is a pain that one inflicts upon oneself.

བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གི་དཀོར་ལ་བག་མེད་དུ་སྤྱོད་པ་དེ་བུ་ཆུང་མེ་མདག་འགམ་པ་དང་འདྲ་སྟེ་རང་སྡུག་རང་གིས་བྱས་པ་ཡིན། །

To unabashedly partake of offerings to the guru and the Three Jewels is like a small child stuffing burning embers into his mouth; it is a pain that one inflicts upon oneself.

དེ་ནི་རང་སྡུག་རང་གིས་བྱས་པའི་ཆོས་བཅུ་ཡིན་ནོ། །

These are the ten kinds of self-inflicted pain.

******************************************
ལམ་མཆོག་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བ་བ་ནས།།
From “A Precious Garland of the Supreme Path”
ཆོས་རྗེ་སྒམ་པོ་པས་མཛད།།
By Jé Gampopa


Gampopa said: "In the future, individuals who have devotion towards me and think that they won't be able to meet me, I request all of them to read the texts I have composed such as the "Precious Garland of the Supreme Path" and the "Precious Ornament of Liberation." There's no difference between that and meeting me in person."

རྗེ་སྒམ་པོ་པའི་ཞལ་ནས། མ་འོངས་པའི་གང་ཟག་བདག་ལ་མོས་ཤིང། བདག་དང་མ་འཕྲད་སྙམ་པ་ཀུན་ཀྱང། ཁོ་བོས་བརྩམས་པའི་ལམ་མཆོག་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་དང། ཐར་པ་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་གཟིགས་པར་ཞུ། ང་དང་མངོན་སུམ་དུ་འཕྲད་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཡོད། ཅེས་གསུངས་སོ།